Bizden Zarar Gelmez

“Her insan birer yazardır, kendi kitabını yazan… O kitap ne kadar bilgi doluysa, ne kadar kalınsa, ne kadar kişiye ulaşabilirse o insan başarılı demektir. Ne kadar iyi şey aktarmışsa kalemiyle beyninden o kitaba, işte o insan değerlidir tüm insanlık için…”

Bir kaç cümleyle yazabildim bugün tdi sınavındaki kompozisyonda yazdıklarımı… Bunları yazsam da yeterdi hocanın anlaması için… Ama süs.. süs.. ve süs.. Ne gerek var sadelik dururken bu kadar süse… Ne gerek var dolanbaçlı sözlere? Ama yetmez onlara… Nedenini bir türlü anlamadım bu zamana kadar; bundan sonra da anlayabileceğimi de düşünmüyorum…

Feynman’ın güzel bir sözü vardı, kelimesi kelimesine aktaramasam da, “Fizikte bir şey basit değilse, yeterince anlaşılmamış demektir.” diye… Gerçekten doğru, doğa o kadar karmaşık değil, anladığında oldukça basit bir mekanizması var her şeyin. İşleri karıştıranlar ya bu işi anlayamayanlar ya da işi karmaşaya sürmekten zevk alanlar…

Karmaşıklığı düşünmeye yöneltmekle karıştıranlar var bir de… Büyük saçmalık! İnsanları söylediklerinle düşündürmek istiyorsan, karmaşa yaratmazsın; çünkü karmaşa sadece onun düşünüp algılamasını zorlaştırır. Bilmeceler karmaşa değildir, paradokslar karmaşa değildir, kör düğüm bir karmaşadır… Eğer bir şeyleri dolandırıyorsanız, karmaşadır… Bu kadar basit… Ne derdiniz var sade evrenle? Bu işten zevk alıyorsanız bir şey diyemem; ancak derinlik arıyorsanız aklınızdan şüphe ederim…

Hem ben nereden girdim bu konuya gece gece? Niye oturup da mekanik çalışamıyorum? Sanırım kitap yeterince sade değil, şu ana kadar karşılaştığım tüm ders kitaplarındaki gibi… Bu işte asıl beni ders çalışmaktan soğutan… Bu işte ders çalışmama sebebim… İşime yaramayacak boş karmaşayla uğraşmak, boş ve gereksiz… Programların bile minimum kodla çok daha fazla iş yapanları iyi olur… Çünkü bilgisayarı yormazlar, zamanı boşa haracamazlar… Biz niye beynimizi boşa yoruyoruz, zamanımızı boşa harcıyoruz? Meselenin sadece özüyle uğraşmak varken…