ne yeter ki bunu anlatmaya…
kaç kelime var elimde?
yıkılan hayallerin,
hafızaya kazındıkları noktalara,
dokunduğunda kanatmayan,
bir an var mıdır hayatta?
yürüyen bir gölge yaşam…
ölümden habersiz ölülerin,
kendilerini avutma sahnesi
duru kalplerin acı girdabı…
umudun sonsuz yanılgısıyla,
hislerin işkence çarkında
çıkarsa da beynin gerçeği,
yalan kılıfından kıvrakça
inanamazsın tüm olanlara
konduramaz yüreğin, bilsen de
inançsızlık siler yavaşça,
feda ettiğin ne varsa
kalır geriye sevdan sadece…
hüzüne sarılan yaşlarla
her gece bakarsın karanlık göğe
bir yıldız bile gülümsemezse…
senin mahvındır!
dünyaya yalvarırken dön diye,
onun durup, yayması ölümü ömrüne
Tags: ceset hayat, şiir