Tarayıcınız bu site için -ve hatta günümüz internet teknolojisi için- yetersiz durumda. Lütfen tarayıcınızı güncelleyin.

Önerdiğimiz bir kaç tarayıcı:

Firefox 3.5+
Google Chrome 1+
Safari 3+
Opera 9.5+

Gizle

Bizden Zarar Gelmez

Kim demiş zarar gelir diye?

Haziran 23rd, 2010 için Arşiv

~ kadın dalgadır~ ~


Önce geldiği yere gitti ve ardından hemen gittiği yerden,olduğum yere geldi.Anlamıştım her şeyi.Oysa ne kadar da basitmiş bu kare doldurmalar ve ne kadar kolaymış iki cümleyi yanyana getirip ölmek istediğini yazmak.O yüzden öfkeliyim herkese.Elinde silah olana,iki bacak arasında taşıdığına,kalbindeki tıkalı direnişlere..her şeye kızgınım.Ne erkek olabiliyor ne de doğru düzgün bir kadınla sevişebiliyordunuz.Öldürüyordunuz.Toplumsal bir yazı yazmak değildi amacım oysa az önce,bir elim şaşkınlığımı gizlemek için olacak ki;ağzımdaydı,diğeri ise siyah beyaz bir gazete tutuyordu.Sayıp sövmelerim yanıma kalmıştı.Günü gelir usulca durgunlaşır ve günü geldiğinde de aşıp çoşardım işte.Arada bir balkondan baktığımda güneşe;kana batıp çıkmışlığı ve çırılçıplak yorgun vücutlar geliyordu gözlerimin önüne.Utanç içinde küçük deliklere saklanmak istiyordum ben.ve neyse ki sevgilim yanımdaydı.Elinde çay kokan ıhlamur bardaklarıyla bana doğru yürüyordu.O anda unutuvermiyordum ama kızmaya,öfkelenmeye ve lanet yağdırmaya ara veriyordum.
Seni dinleyeceğim diyordum.Çünkü beni hep oraya götürüyorsun;o kısa boylu yeşil ağaçların olduğu,yüksekten kayalıklara kadar çarpan suyun sesini duyduğum gölge çimlere..mavi elbiseme.

Sonra ben anlatmaya başlıyordum.Benimkide böyle bir hayat;sessiz ama kalabalık ,çok dingin ama durgun…
Sıradan bir yalnızlık değil giderdiğin,bir kesit hayattan.Uzun ve devamlı bir kesit diyorum.Ihlamurundan bir yudum alıyor ve incir rakısını anlatmaya başlıyor.Gökyüzüne bakarak dinliyorum onu.yanımda olduğunu bildiğim bir o.Şimdilik o.Gidecek belki ve bende ondan önceki hayatıma ,şikayet edip iki tarafıma çatmalarıma devam edicem.Hiç birisinin garantisini veremem dostum biliyorum.
Kadınlar olarak yetiştirdik kendimizi,dik olmalıydık en küçük bireyinden,ihtiyarına ve şimdi aklıma takıldı;
**  “Kadın dalga mıdır?” gerçekten;yani değişenlerimiz miydik,değiştirdiklerimiz miydik? yoksa hep sabit düşünceli koca bir kara kutumuyduk bizler.Fikirlerimiz değişirken biz de el verip yardım diledik mi hiç beklemediklerimizden.Farketmediniz mi yoksa hep biz sevdik ve hep biz sevildik.Kimimiz adam sandık karşımızdakini yanıldık,kimimiz bildiğimiz halde yanılmak istedik ama kararları hep biz verdik.En batısında en doğusuna ,en çok biz sevdik.Karşılığında aldıklarımız mı ?
tarihimiz,bütünlüğümüz,tarifimiz ve kısacası;
-elbette “kendimiz” olduk.
—evet kadın dalgadır,
sessiz çılgın bir gecede karaya vuran,geldiği gibi gitmesini bilen ve her saniye her dakika değişebilen;rüzgarla!

**shakespeare